Biryerde örneğin çalışan kadınsa ekstra kibarlaşıyorum, müşteri hizmetlerinde konuşan kadınsa kızarak aradıysam bile ara ara özür diliyorum.(Erkekte yapmak zorundasınız/kadında evet firmanız bunu yaptı ama siz sorumlusu değilsiniz ) Tam tersi bir kadın benimle iletişim kurduğunda daha kibar daha çekingenim. Nerede ne şartlarda olursa olsun bu böyle devam ediyor. Minübüste yer vermeler, markette kadın personel para saymakla uğraşmasın diye kart geçmeler, kadın müşteriye sıra vermeler ve dahası dahası.
Pozitif ayrımcılıktan kendimi alıkoyamıyorum, Neden?
Tamam insan yetiştiği ortama göre şekillenir ama belli bir yerden sonra bu durum özgüvensizliğe doğru gidiyor.
Pozitif ayrımcılıktan kendimi alıkoyamıyorum, Neden?