Yaşadığımız an kötü hissederken geçmiş görece iyi görünür. Halbuki geçmiş de kötüydü ancak geride kaldığı için görece iyi zannederiz. Her kötülük yaşandığı an en ço kacı verdiğ zamandır, zaman geçtikçe acısı diner.

Her zaman her tarafımız engellerle dolu olduğu için sürekli bunları aşmaya çabalarız. Bu engeller bizi öyle zorlar ki, olmak istediğimzi olmak yerine düzene uymak zorunda kalırız. Veya düzenle savaşmak...

Doğal süreç her zaman pislik ve kaosa neden olur. Bitkiler ve hayvanlar sürekli temiz kalmak için temizlenmek zorundadır. İnsanlar da aynı şekilde sürekli mücadele etmek zorunda. Bu mücadele yüzünden zamanlar ve mekanlar bizi hep tutsak eder. O yüzden özgürlüğümüz kısıtlanır.

Hayatın ve insanların ikiyüzlülüğünü anladıkça içinde bulunduğumuz bataklığın farkına varırız. O yüzden farkındalık insanı he rahatsız eder. Cehalet ve boşvermişlik ise mutlu eder.

Bu nedenle insanlar ne kadar ilkel ve vahşi yaşarsa o kadar mutlu olur.