Hocam arada bir kelime kullandım onu görmemiş olabilirsin.
İnsanı insan yapan değerler dedim. Zeka, bilinç, şuur, empati gibi hayvanlarda olmayan özelliklerimiz var. Bu özellikler insana ruhu ile gelmiyor sosyalleşme sürecinde toplum içinde kazanılıyor.
Dini kitaplarda ruhtan ve kalpten bahsedilir. Bir ruh vardır bir de duyguları istekleri yöneten kalp vardır kuranda da hep kalpten bahsedilir. Oysa ne ruh vardır ne kalp vardır. İnsan beyni ile sever, beyni ile aşık olur. Yani tüm duygular ve düşünceler dinlerin söylediği gibi kalpte değil yağlı bir madde olan beyindedir.
Kalp krizi geçirenin aşkı bitmez, kalp krizi geçirenin vicdanı ahlakı sevgisi azalmaz.
Ama beyin sarsıntısı geçiren hafıza kaybı yaşayıp 30 senelik aşkını karısını bile unutabilir.
Diğer kısımları tam okumadım, ilk okuduğum yer burası ve şaşırdım. Bunları neye göre söylüyorsunuz ?
İnsanın kalbi ile sevmediğini nasıl anladın ?