Hiç yaratılmamış olmayı dilerdim. Hayatı yaşadıkça insanların içyüzünü gördükçe midem daha fazla bulanıyor.

Bir müslüman olarak diğer müslümanları anlamakta zorlu kçekiyorum. Nasıl oluypr da bu kadar rahat oluyorlar. Önümüzde sonsuz cehennem gibi bir ihtimal var ancak müslümanların çoğu cenneti garantilemiş gibi yaşıyor.

Ateistlere ve diğer dinlere inananlara lafım yok. Ancak islam dini bellidir. Bir müslümanın böyle rahat olması rahat yaşaması sorumsuz umursamaz olması hayret verici bir şey.


Aklı başında hiçbir müslüman, sonsuz cehennem ihtimali varken rahat yaşayamaz.
Ama tarikatlara bakıyorum, cemaatlere bakıyorum, hocalara müslümanım diyen insanlara bakıyorum; panayır hayatı yaşıyorlar. Bildiğin eğlence panayırı.
Hemen hepsi sirk soytarısı olmuş durumda. Daha kendi sorumluluğunu yükümlülüğünü kendi günahlarını bilmeden ; tebliğ işine girip sevap point kasmaya çalışanlar ise en ucube olanları. Sen kimsin ki kime akıl veriyorsun?


***
Hiç yaratılmamış olmak bence ne iyisiydi. Dini konuda çok bilgim ve açıklamam var. Ama gerçekten düşünen insan bunun farkında olur. Gerçek bir müslüman rahat yaşayamaz.