Zülfü Livaneli 90lı yıllarda özgünlük ve doğallığını kaybederek maalesef ses ve sanat erozyonuna uğrayan sanatçılarımızdan biri.

Müzikte new age akımı kulağımıza batılı tınılar katarken; doğallık ve özgünlüğün batı bayağılığı potasında nasıl eridiğinin de en temel sebebi haline geliyor.

Müzikte birçok sanatçıda new age akımının bu etkisini görürken Zülfü Livaneli eserlerinde de bu değişim açık bir şekilde kendini göseriyor.

1993 çıkışlı saat 4 yoksun albümü tüm bu olumsuz yanlarına rağmen bize dinleyebilecek birkaç parça sunuyor.

Kültürel dejenerasyon öyle bir hal aldı ki, bir dönemin eski eserleri bile tüm hatalarına rağmen bize olumlu duygular yaşattırabiliyor.



https://www.youtube.com/watch?v=BBKz...Livaneli-Topic