Yakın bir zamanda 30 yıllık arkadaşlığım bozuldu. Sebep olarak, sıkıntılı dönemlerinde arayıp sormadığım için. Evet, işsiz kalıp kpss'ye çalıştığı dönemlerde arayıp sormadım hiç. Şu an çok şükür istanbul'da elektrik elektronik müh. olarak devlete atandı. Açıkçası bu sıkıntılı dönemlerimi ben hep yaşıyorum. Özellikle son 14 senem bu sıkıntılarla boğuşmakla geçti ki kimseden destek almadım. Hiç bir arkadaşıma ya beni neden aramıyorsunuz demedim. Demem de.

Maalesef bunca yıldan sonra bu gibi basit bir durum neticesiyle aram bozulduğu için üzüldüm. Diğer türlü bana küstüğünü diğer yakın arkadaşımdan öğrenmiş olmam. Yakın arkadaşlık tabiri açıkçası benim gözümde bitmiştir. Arkadaşlık denilen şey seni düşünmesi ya da seni sorması olarak kısıtlayamayız. Bana deseydi ki "ya gel al beni gidelim bir yerlere." Ya da maddi olarak bir şey isteyeseydi borç harç ne olursa olsun bulacağımı bilmesi gerekir ki yakın arkadaşlık zaten budur. " Ya Serhat arayıp sormaz ama bir şey istediğin zaman da yanında durur " düşüncesi arkadaşlık örneğidir.

O yüzden arkadaşlık kavramı öyle basite alınacak bir durum değildir. Seni yoran bir arkadaşlığı elinde tutma. Hem onu yorma hem de kendini. Diyeceksin o niye yorulsun. Onun seni yorduğunu bilmeden geçireği zaman onun içinde bir yorgunluk olacaktır. Ne yapabilirsin. Alfa olmakta fayda var. Bir şekilde kendini ayır ondan. Bazı insanlar arkadaşlarının yanında kalmak için kendi çiğner. Mesela sigaraya böyle başlar çoğu insan. Böyle biri olsaydın " kendilerine değer verip size değer vermeyen " cümlesini yazmazdın. Sorunu biliyorsun çözüm sende bitiyor.

Birde üniversite arkadaşlarından çoğu hatta hepsi bile diyebliriz. Mezun olduktan sonra bir daha görmeyeceğin kişiler olacaktır. Ona göre ortam yapmaya bak. Seni anlatmayan arkadaşlıklardan uzak dur.