Ülkede bir hukuçunun bile "Hukuğun Üstünlüğü" ilkesine bağlılığını yitirdiğini kendi gözlerimizle görüyoruz. Haksızsın diyebilir miyim? Asla.
Öncelikli olarak Adıyaman'da büyüyen birisiyim ve depremde birçok yakınımı, eş, dostu kaybettim. Ancak hukuğa inancımı her zaman korumaya gayret gösteriyorum. Suçu ispat edilene kadar herkes suçsuzdur sözüne inanırım. Ancak bu görüşlerimi yavaştan kaybediyorum. Kim bu konuda beni veya sizi eleştirebilir ki?
Bu yaşıma kadar (30) hiç mahkemeye çıkmamış, adliyeye sadece sicil kaydı almak içi giden (eskiden adliyeden alıyorduk hepsini) biriydim. Geçtiğimiz aylarda şahit olarak bir mahkemeye davet edildim. Mahkeme salonuna girene kadar o ladar gergindim ki... Acaba yanlış bir şey söyler miyim? Acaba saygısızlık eder miyim? Nasıl durulur? Nasıl konuşulur? Bunların gerginliği üstümdeydi. Vakit geldiğinde "ADALET MÜLKÜN TEMELİDİR" yazısının hemen karşısında, hakimin önüne dikildim ben doğru söyleyeceğime dair yeminimi ederken herkesin ayağı kalkması ve bana saygı göstermesi etkileyici bir atmosferdi. Sonra ne mi oldu? Avukatlar yan tarafta sakız çiğneyip lakayıt lakayıt davranıyorlar, telefonlarından mesajlaşıp gevşek bir şekilde gülüşüyorlardı ben konuşurken. Aklınızda canlandırabiliyor musunuz? Benim düşüncelerim neler ve davranışlarım neler? Karşılaştığım ortam nasıl?
Velhasıl hukuğun üstünlüğüne halen gözüm kapalı inanmak istiyorum. Ancak bu ne mümkün?
Aynı durumu bende yaşadım Mahkemeye duruşmaları izlemek amaçlı gitmiştik Hukuk Fakültesi öğrencisi olduğumdan dolayı neyse herkes ayağa kalkınca şaşırdım yemin ederken ayağa kalktığımızı öğrendik karşıdan bağlanan kişi yemin ederken öyle gurur vericiydi ki anlatamam ama içte farklı dışta farklı bir durum var.