Selamlar değerli forum üyeleri. 17 yaşında hayatım boyunca çektiğim cefareyi, içimi dökeceğim.

İlk başlarda iyi gelirli bir ailede doğdum. Çok kardeşli bir aileye sahiptim. Babam hep alkolik bir insandı. Kafası güzel iken bambaşka bir insan olurdu. Şiddet uygular gece uykumdan uyandırır adeta eziyet ederdi. Ama normal hallerinde çok iyiydi. Çok severdim. En çok sevdiği evladı bendim. Benle çok vakit geçirdi.

Annem babamın *lüp gitmesi için dua et derdi. Babam anneme çok çektirdi çok şiddet uygulardı. Sonradan maddi durumumuz kötüye gitti. Babam ise yeniden refaha erdiğinde sizi bırakıp gideceğim derdi. Abimleri de zorla yanında tutar iş verir çalışttırırdı. Bu halleri dediğim gibi alkollü halleri. Ayık hali ile mükemmel kedi gibi bir insandı merhametliydi ama alkol tamamen onu bambaşka biri yapıyordu.

Annemde biraz babamdan huy almıştı. 5-6 yaşlarındayken bana çok sinirlenip çok şiddet uygulardı. Beni ablam büyütmüştü ama o da dersleri gereği evden uzakta kalıyordu.

Uzatmadan neticeye gelmek istiyorum. Hayatımın dönüm noktasına. Ortaokuldayım eve yürüyerek giderim normalde. Abim okuldan almaya geldi yüzü çok asık. Arabaya bindik sürekli telefon çalışıyor. Eve yaklaştığımızda bana o haberi verdi. Bu hayatta tutunma sebebim olan adam, babam vefat etmişti. Önce tepki vermedim göğüsümde kocaman bir boşluk sonrasında ise gelen ani ağlama. 12 yaşındaydım bana şeker koması dendi. Ama değildi sonradan kendi çabalarım ile öğrendim.

Gece alkollü iken kendi canına kıymış tüf*ek ile. Dükkana gittiğimde her yeri kaplamış olan kan sıçramalarını gözümle gördüm. Defin edildiği gün ayakta duramadım. Bedeninin yanına gidemedim namazdan sonra arabaya geçtim uzaktan izledim. Her ne kadar annem babamı sevmese de içimizde sanırım en çok kahrolan oydu. Çok büyük tramva yaşadım senelerce psikolojik tedavi gördüm. Gece yalnız yatamaz oldum. Çok kez panik atak geçirdim.

Babam sağ iken o haricinde ailemiz bir bütündü. Kardeşler olarak hepimiz sıkıydık aramızda hiç sorun yoktu. Sonrasında bölündü. Kardeşlerim arasında birbirlerini davalık olanlar oldu. Biri yurtdışına taşındı biri birinin yüzüne bakmıyor ilk fırsatta birbirlerini vuracaklar gibi adeta.

Bu yaşımda sigara kullanıyorum. Aslında ailemden herkes kullanıyor hepsini kabullendiler ama bana müsade etmiyorlar. Nikotin testi yaparım, evden çıkartmam gibi tehtidler alıyorum abim tarafından. Abim alkol kullanmasa da babamdaki tüm huyları kalmıştı. Ayrıca gençken lise yıllarında yaşayabileceği her şeyi yaşamış güzel bir çocukluk geçirmişti ama o imkanı bana vermiyor. Her şeyi kontrolü altında tutmaya çalışıyor ve habersiz markete bile gitsem çıldırıyor tehtidler ediyor. Annemde aynı şekilde..

Özel okulda okuyorum çok şükür iyi kötü geçiniyor ailem. Tabi bana genelde 5 kuruş vermezler genelde arkadaşlarımdan borç alır, iyi kötü internette iş yaparak sigara paramı çıkartırım. Şu sıralar sosyal medya da aşırı durgun gerçi onu da yapamıyorum. Keşke özel okulda okuyor olmasam, cebime bir kuruş girmese ama huzurlu mutlu yaşasam güzel bir aileye sahip olsam, babam sağ olsa..

Sanırsam bu da benim imtihanım. Umarım bir çıkış yolu belirir bana. Çünkü ciddi manada çok bunaldım. Para, pul hiç bir şey istemiyorum tek istediğim şey huzur.

17 yaşında olsam da, huzurun parayla olmayacağını yaşayarak kavradım. Konuşacağım, anlatacağım çok şey var keşke daha rahat içimi dökebilsem. Pek kimsem yok, sosyal yaşantım aşırı kısıtlı o yüzden buraya döktüm içimi. Buraya kadar okuyan herkese çok teşekkür ediyorum, ufak da olsa bir akıl bekliyorum bu genç kardeşinize