Valla ben isterdim. Uygun DNA verecek birini bulamadım. Karım dahil. Boşandım zaten. Ama bütün bir hayat boyunca yapıp ettiğim, biriktirdiğim hiçbirşey, ne tecrübe ne de para benden sonra hiçbir işe işe yaramayacak. Günlük tutardım mesela, tecrübelerimi çocuğum okusun diye... olmadı. Genetiğimde kodlu hiçbirşey, yetenek, zeka, el becerisi... hiçbirşey benden sonra devam etmeyecek. En kötüsü de tecrübelerim bir sonraki nesile aktarılamayacak.

O "istemem" diyen arkadaşlar gelsin bir 55 yaşına, sonra konuşuruz....

Haaa derseniz ki bugünkü, sizin yaşınızdaki genç ve orta yaştaki kadınlarla bu iş olur mu.... vallahi de bu coğrafyada olmaz billahi de olmaz...

Ama kendi adıma yurtdışına taşınabişirsem eğer, evet bu yaşta bile olsa, yabancı bir hanımefendiyle çocuk olayına tıbbi yöntemlerle dahi olsa kalkışabilirim. Evet yüksek olasıkıkla büyüdüğünü göremem.

Ama aslında önemli olan sağlıklı genlerin aktarılması olayı değil mi zaten...