Çok güzel bir özdeyiş vardır: ''İnsanların güvenini kaybetmektense, paramı kaybetmeyi tercih ederim.'' Söz sahibi, Robert Bosch. Herkesin başından buna benzer bir olay geçmiştir bu hayatta. Maalesef ki bu tecrübeyi, arkadaşımızın kalitesini parayla ölçmek zorun da kaldığımız bir dünyada yaşıyoruz. (Yada her şeyin.) Vermezsen o senin kaliteni, verirseniz siz onun kalitesini ölçüyorsunuz. Parayı vermeyen arkadaş cimri, tutumlu, para göz, hatta gerçek dost değilmiş gibi sıfatları alarak ortamda mimleniyor. Parayı veren arkadaşta, geri gelecek mi, ya gelmezse, beni dolandırdı mı, kullandı mı, vs... Vermeyen yada vermiş olan arkadaş, işte burada anlatılan yada yorumlananlar gibi bir duruma gelebiliyorlar.

Yani arkadaşını ölçeklendirmek gerekebilir iş paraya geldiğin de. Piyasanın değerlendirme sistemine dönüşüyor bu iş. İstiyorsan, quality, no quality testine sokmalısın.
Ben bu işi bankaların da uyguladığı Servqual metoduna benzetiyorum. Ne yazıktır ki artık her şey paranın gücü altın da ya ezilir yada şahlanır olmuş. İyi bir dost, iyi bir iş, iyi bir eş dahi paranızın testine tabi. Ben böyle düşünüyorum.

Umarım kimse bu testlere maruz kalmaz. Her şey paranın değeri kadar olmuş bir dünyada sizin kaliteniz daim olsun.