Konu ne anlamış değilim, o yüzden değerlendirme yapamayacağım.

Lakin hayatta erken aldığım derslerden birisini paylaşmak istiyorum. Yıl 2016 bir arkadaşım bi yerde mekan açıyor. Ben tatil planı yapıyorum, kenara 4 bin tl koyuyorm bunu tatilde yerim diye. Arkadaşımda biliyor bunu. Benden para istiyor tatile gitmene 15 gün var benimde tezgaha mal koymam lazım bana ver o parayı 1 hafta sonra öderim diyor. bende diyorumki tatile gidecem orda yiyeceğim para bu girmeden önce verirsen sorun yok diyerek veriyorum.

Bu arkadaş bu parayı ödemiyor tabiki, ben tatile gidemiyorum. Her sormamda bana 4 güne vericem diyor. Sonra artık yeter ver paramı dediğimde suna borcum var buna borcum var mal koymam lazım vs vs diye beni oyalıyor. Aradan 3 ay geçiyor ben bu arkadaşın dükkanına gidiyorum aksam kasadan para veriyor bana 200 300₺ ne verirse. bu sekile 2 bin tl kadar ödemiş oluyor bana. Kalan para içinde bana canımımı alıcan herkese borcum var ödemeyemiyorum napıyım vs gibisinden konusuyor ama bi taraftanda deplasmana maç izlemeye arkadaşlarıyla dolasmaya gidiyor. Neyse benimde bu konu baya bi canımı sıkıyor ve aklıma bir fikir geliyr bundan paramı alabilmek için. Bunun mekanı nişan organizasyonu için kiraya veriyorum birine. Verdiğim kisiden 3 bin tl alıyorum, ve arkadasımın bana kalan borcu 2 bin tl'yi içinden alıyorum 500'de organizasyonu üstlendipğim ve müşteri bulduğum için alıyorum. Ve arkadaşımı bir daha görmemek üzere vedalaşıyorum.

O gün bugündür, ederi 100$ geçmeyecek tutarın üstünü kimseye borç vermem. Versemde derdine düşmem 2017 yılında 4 bin tl yaklasık 2 bin dolar ediyordu. Hele esnafa hiç para vermem adamların nasıl bir ahlak anlayışı varsa adam sunu diyor bu parayı sana verirsem ne satıcam nasıl mal alıcam diyor. Kardeşim sen benden su gün ödemek kosuluyla para istemedin mi? ben senin işine ortak mı oldum? senin isini devam ettirebilmek için neden ben mağdur oluyorum?