Babamın fazla iyi niyeti yüzünden çocukken o kadar zorluk çektik ki, hali vakti yerindeydi millete dağıta dağıta, güvenip kandırıla knadırıla elden avuçtan oldu üstüne borca harca düştü, kendisi iyiyken herkese koştu iyi niyetle elinden tuttu, yedi yedi kazıkları sonra biz mağdur olduk, kardeşleri de dahil kimse bize el uzatmadı ama. perişan olduk.....

Paranın büyüklüğü küçüklüğü kişiye göre değişir, fakat bu kadar kötü diyaloga giriyorsanız demek ki önemsediğiniz bir tutar. Keşke vermeseydiniz! Ben birisine maddi bir destekte bulunacağım zaman, kendi rızkımdan değil ailemin cocugumun rızkından vereceğim bilinci ile yaklaşıyorum olaya. O nedenle gerçekten verecek ve beni sıkıntıya sokmayacak kadar durumum iyiyse, birisi gerçekten düşmüşse borç değil yardım için para veririm o parayı da unuturum, tabi manevi olarak buna değecek kişi ve durum olmalı. Diğer türlü borç olarak verilen bu tür durumlarda dostu bırakın kardeş kardeşe giriyor. Enfakir aileden en zengin aileye, kardeş kardeşe düşüyor para için. Ben bu durumlardan oldu bitti korkmuşumdur babamla kardeşlerinin yaşadıklarından dolayı. Almam da, vermem de...

Borcu bırak, dostla ticarete dahi girmem, araba mı alıp satacağım? hiç tanımadıgım adamdan alır, tanımadıgıma satarım, durduk yere ticari bir sorun yaşayıp dostlugu, akrabalıgı bozmaya gerek yok.