Bunun gibi soysuzlar yüzünden elim cebime gitmiyor 5 yıldır birebir tanımadığım hiçkimseye 5 kuruş vermiyorum.
5 yılda anca bitireceğim kadar borcum varken bile, bi çay, kahve parası ne olacak deyip verirdim her elini açana, bizzat yardım ettiğim 4-5 kişinin sahtekarlığına şahit olunca tövbe ettim.
Bazen kendimi yargılıyorum, moralim bozuluyor, ne olur hergün içtiğin çaylardan, kahvelerden 1-2 tanesini versen diyip kızıyorum kendi kendime.
Sonra böyle konuları görüp duyunca kendime geliyorum, doğru yoldasın diyorum.
Sonra ya gerçekten açsa diye düşünüp pişman oluyorum.
Böyle dönüp gidiyor duygu karmaşası, bunun gibiler yüzünden gerçekten ihtiyacı olanları görmezden gelmek zorunda kalıyoruz.
İçimizdeki iyi niyeti, merhameti günden güne bitirdiler.