Afrika'nın kendi suyunu içemeyecek hale getirilmesi ve bu halde tutulması esas sorunken dünyanın farklı ülkelerinden kişi, kurum veya kuruluşların su kuyusu açtırma lütfunda bulunmaları bana çözüm olarak anlamlı gelmiyor. Sorunun kaynağına dünya düzeyinde örgütsel bir tepki koymak lazım. Benim çalıştığım kurum da Afrika'da su kuyusu açma kampanyası düzenlemişti ve kuyu açtırmıştı. Bizimki 100 tane değildi ancak o zaman da aynı şeyi düşünmüştüm. Adamları bir damla suya muhtaç edip sonra o bir damla suyu çıkaracakları kuyuyu açtırmak ve bunu yaparken de dünyaya kendini alkışlatmak büyük bir başarı. Bu yönden de bu sistemi kuranların zekalarına hayran olmamak mümkün değil.
afrikada uzun bir süre iş yaptım, bir kaç ülkesini gördüm. Bizzat uzun süre en lokal bölgelerinde kaldım. Pek çok kişinin zor gireceği noktalardı. Ordaki çoğu senatör ve iş adamıyla iş yaptım. O ülkelerde öyle zenginleri var ki ve öyle kendi halkına acımıyorki inanamazsınız. Biz kaç iş için su kuyu açarken petrol zengini senatörleri az ilerideki köyede bir kuyu açalım dediğmizde hiçbiri kılını kıpırdatmıyor. İnsanları bu yaşamı kabullenmiş. Olay sadece sömürgecilikten ibaret değil. Olayın cidden çok yönlü toplumsal eksiklikleri mevcut.
Çalışmadan, yorulmadan ve üretmeden, rahat yaşamak isteyen toplumlar; evvela haysiyetlerini, sonra hürriyetlerini daha sonra da istiklal ve istikballerini kaybetmeye mahkumdurlar. Mustafa Kemal ATATÜRK
Bu söz çok önemli açıkcası.