Hwr zaman böyleydi.
30 sene önce avcılar kahvesinde atıcılar vardı.
İnsanlar bir birlerine yaşamadıkları hayali anılarını hikayelerini anlatırlardı.
Bir kız ile arkadaş olmak için babasının kapıcı olduğunu saklayıp babam doktor diyen bir arkadaşımı hatırlıyorum.
Mankenler ile beraber olmak için magazin muhabirlerine para verip uydurma ilişkiler yazdıran zengin iş insanları vardı.
Köylü Ahmetin torunu olduğu halde ben Paşa torunuyum diyen tipler vardı.
Değişen bir şey yok kültürel olarak.
Sadece bu sahte imaj inşası prodüksiyon imkanlarının gelişmesi ile daha organize yapılaniliyor.

Çünkü 2 insan tipş vardır
1) Para kazanarak başarı kazanarak mutlu olanlar
2) Takdir edilerek mutlu olanlar

Bu forumda da bu 2 tip insanı görebilirsiniz.

Birinci tip dünyaları kazanır kimseye söylemez. Milyonları kaldırır ama taktiği duyulmasın diye hiç sesini çıkarmaz. Sessiz ve detinden gider. Sizin bu adamların kazandıkları paralardan, bindikleri lüks arabalardan haberiniz olmaz. Çünkü o iphone 15 i ön siparişle alır. Tatile yurtdışına gider. Sosyal medyada storylerini çoğu takipçisinden gizler.

İkinci tür adama bir şey başarmak, para kazanmak yetmez. O kazandığını başardığını dünyalara duyurup takdir görmek ister. Yoksa başarının kazancının kendisinden tatmin olmaz. Bu adamları şöyle konularda görürsünüz
“Bir hayırlı olsun alırım”,
“1 ayda 15 bin dolar”,
“adaense günlük 15 bin kazanö iyi mi?”
Hatta bu adamlar kendilerine para kazandıran yöntemleri bile açıklarlar takdir edilmenin keyfini yaşamak için.