11 yıldır bu durumdayım maalesef. Aklımda dolu proje var. Eğitimler satın alıyorum ama bakamıyorum. Hep erteliyorum. Ama geçen sene bunu atlatmak için 36 yaşında tekrar üniversite okumaya başladım üstten ders alıp bir an önce bitireyim dedim şükür bitecek bu yıl. Ama sadece bunu başarabildim. Yine konfor alanından çıkamadım. Bazen diyorum git ormana kamp yap ama işte düşüncede kalıyor maalesef. Eğer çözüm bulursan bana da haber et. 🙂

Her şey bir yana bu iş kendinde bitiyor. Azmedip bu döngüden kurtaracaksın kendini. Ben hayatı sorguladığım, anlamsız hissettiğim için bu kadar gömüldüm maalesef. Umarım çıkarız bu zıvanadan.