Kölesi olmadığın bir işin efendisi olamazsın. O yaşlarda ben hem okuyup hem çalışıyordum hatta iş yüzünden sınıfta bile kaldım. Ha ne oldu zar zor ite kalka üniversiteyi bitirdim. Ama okuduğum bölümle değil öğrendiğim meslekle şuan geçimimi sağlıyorum ve aileme ekmek götürüyorum. Daha iyisi elbette olabilirdi ama yalan yok zaten okulu pek sevmiyordum o yüzden pişman olduğum söylenemez.

Senin yaşlarında bir genç arkadaşımız kısmetse yarın veya perşembe günü Hollanda'ya işçi olarak gidiyor. Bekarken ne yaptıysan o, evlenince yerinden kıpırdayamıyorsun. İmkanın varsa sende yurtdışına çalışmaya git yoksa güzel bir meslek bulup sabredeceksin usta olana kadar.

Babadan dededen kalan bir şey yoksa hayatın acımasızlığı bu maalesef. Sırf Türkiye olarak düşünme her yerde böyle. Burada biraz daha zorlaştı ama öyle oldu diye pes edip vazgeçmek olmaz. Çalışacaksın ve sabredeceksin. Her zaman yukarı bakmayı bırak biraz da aşağıya bak. Senin şuan çalışmak zoruna gidiyor ama iki kolu veya iki bacağı olmayıp dilenmek zorunda kalan dolu insan var unutma..