bir sorunun seni ilgilendirmesi için illa senin tepende gerçekleşmesi gerekmez.
vicdan merhamet gibi kavramlar insanların kalbinde olan bir şeydir.
kiminde eksik kiminde fazladır ve bazısında ne yazık ki hiç yoktur.
bu kavramların dini dili ırkı cinsiyeti rengi olmaz.
o tabloda ilk aklına gelen annen, baban, eşin kızın en sevdiklerin olur.
empati kuramamanızı anlamak zor değil . sizi tenzih ederek belirteyim sevgisiz büyümüş merhametsiz ortamlarda yetişmiş bazı bireylerse bu tip rahatsızlıklar görülebilir.
eğer bu olaylar sizi hiç ilgilendirmiyor ise zerre bir hissiyatınız yok ise illa ben buradayım diye kendinizi belli etmek zorunda değilsiniz.
hiç kimse sizden destek beklemiyor herhangi birinden de beklemiyor. konuyu açan arkadaş da zaten bilmek isteyen olursa diye açmış.
ama siz gibi "yani bana ne bizlik ne var" gibi cümleler ile kendi kararmış merhametini dışa vurmak isteyen arkadaşlara önerim; görmeyin sessiz olun yeterli.
emin olun öyle daha mutlu olursunuz.
Sevgiler
Beni yanlış anladınız. Herhangi bir sorunum yok, güzel bir ailede büyüdüm ben cevremdekileri, cevremdekiler de beni sever. Normal biriyim yani. Benim ülkeme gelip zarar veren, insanımı yaralayan millete ben merhamet etmem. Deprem mi olmuş orada? Beni ilgilendirmez ne halleri varsa görsünler. Sen 6 şubatta deprem zamanı mağazaları yağmalaya, 11 yaşında masum bir çocuğun gözünü kör et, zararsız bir kıza park ortasında te... et. Ondan sonra bahane diyince ben suçlu olayım. Oh ne ala! Sen benim merhametimi sorgulayamazsın. Ama ben seninkini sorgularım. Çünkü ben o organizmalara karşı bir nefret içindeyim, yaptıklarını unutmadım ve intikam istiyorum. Ama sen çok kolay unutmuşsun. Masum, hayalleri olan ve ülkeye katkı sağlayacak gençlerin ölümüne göz yumuyorsun. Hangimiz merhametli!