Birçok insan İstanbul'u bilmiyor açıkçası. Doğma büyüme buralıyım. Bende biliyorum sanıyordum ta ki pandemiye kadar. Pandemide özel iznimiz olduğu için o dönem her yere gidiyorduk. Keyfi o zaman çıkıyormuş. Evet İstanbul çok güzel ve o an ki gözle baktığın zaman dışarıdaki insanlar birçok şeyi kaçırıyor diyordum.

Lakin pandemi sonrası gerçek İstanbul tekrar geri döndü. Hayat zulüm. İnsanlar birbirinin suratına öfke, nefret ve sevgisizlikle bakıyor. Trafik, insan trafiği, çevre kirliliği, mutsuzluk gibi etkenler artık bu şehirden nefret ettiriyor beni.

Bir yerden bir yere giderken günün tamamen ölüyor. İki dakika sessiz bir yere gideyim dediğinde bir anda etraf kalabalıklaşabiliyor. Şehirde yalnız kalamıyorsun kolay kolay. Çok geç saatte ücra köşelerde keyfini çıkarabiliyorsun.

Sürekli bir deprem beklentisi. Ülkenin tüm manyaklarının burada toplanması. Mülteci sorunu falan derken İstanbul'dan keyif alıyorum diyen adam kafayı yemiştir ya da yalan söylüyordur.