Merhaba arkadaşlar, lafı uzatmayacağım sadece yazmak istedim içimdekileri
Ben bekarım kız arkadaşım ayrılmış ve çocugu var 6 yaşında. (İstemediği biriyle evlenmek zorunda kaldıgı için)
4 yıl omuz omuza mücadele ettik farklı şehirlerdeyiz ve bizim elimizde olmayan nedenlerden dolayı bitirmek zorunda kaldık en acısıda bu zaten severek bırakmak zorunda kalmak. Birlikte o kadar çok zorluk atlattık ama olmadı.
Şunu anladım bazı şeyler yarım yaşanır ama engeller hiçbir zaman aşılmaz değildir, savaşıp gücünüz tükendiğinde basit bir duvar bile dağ gibi gelir önünüze.
Ayrılık çok zor ve kötü bir durum ben birini çok sevdim o ve ailesi sürekli birşeyler öne sürdü evliliği zora soktular depresyon mu ne ona bir girdim şaftım kaymış kendime geldiğimde mizantrop olmuştum ama geçiyor sizin de dediğiniz gibi aşılmaz diye bir şey yok bunu da aşacaksınız.