Ek tercihler açıklandıktan sonra bugün babam aradı konuştuk, ille doğudaki Türkçe öğretmenliklerini yazacaksın dedi. Ben de nazik bir şekilde kendisine bir sene daha çalışacağımı, Doping Hafıza'yı bile satın aldığımı ve başladığımı istediğim bölümün Siber Güvenlik olduğunu söyledim. Konuşması gittikçe alevlendi ben de kendisine istemediğim şeyi yapmayacağımı söyledim. Son sözü şu oldu: "O bölümü yazmazsan bir daha bana baba deme! Bu eve bir daha adım atamazsın" oldu.
İnsan akademi için oğlundan vazgeçer mi? Düşündükçe kafam almıyor doğrusu. Bu ne ilk hareketi ne son. Bıktım doğrusu. Çocukluğumdan beri tek kavgamız ders. Kendime söz verdim ve tutacağım; yapmak istediğim şeyi yapacağım. Bana bir daha oğlum deme öyleyse, evine de gelmem diyip kapattım ve engelledim. Pişman olacağımı da sanmıyorum. Buraya da yazmak istedim.
maalesef aileni seçemiyorsun. bugün düşük maaşla çalışıyorsam ve baba mesleğini yapmıyorsam tek sebebi baba faktörü. o zamanlar senin gibi cesur davranacak gücüm yoktu. 32 yaşına geldim kafama yeni dank etti ve kendimi geliştirmeye çalışıyorum. şuan ne durumdasınız dersen kendisi babam olduğu için ve torununu görmek istediği için misafir gibi gelip gidiyor.