Merhaba sevgili R10,
Az içimi dökmek istedim. Zamanınızı aldıysam özür dilerim ❤🙏
Dün kız arkadaşımdan ayrıldım ve her şey ciddiye binmişti. Ailesi ile tanışmaya gidecektim. Babasının benim hakkımda ön yargılı davranması yüzünden olmadı. Onca hayaller onca çaba boşa gitti gibi hissediyorum. Kendimi çok büyük bir boşlukta hissediyorum. Birbirimizi çok sevmiştik. Her şey için hazırlık yapmıştık. Annesi kanser hastasıydı ve yendi Allah’ıma çok şükür. Kız arkadaşım olumsuz cevap olursa pes etmeyeceğini ve beni iyi tanıtıp çabalayacağını söylemişti. Ancak annemin üzülmemesi için ayrılalım dedi. İçim çok kötü ama başka da seçeneğim kalmadı. Tekrar konuşurum dedi. Nasıl bir yol izlemeliyim. Onunla çok mutlu olan ben ve kendisi suan hiç iyi değiliz ve telefonu ondan almamalari için de ona yazmamı istedi ağlayarak.
Zamanınızı aldıysam özür dilerim affedin 🙏
Hocam eğer birbirinizi seviyorsaniz iki taraf da ailesini karşısına alma durumuna dahi gelse vazgeçilmemeli. Yeni bir aile kurmak için eski aile beni yikman lazım diyorsa yapacak birşey yok. Sevginin arkasından gitmelisiniz. Tabi bu gerçekten aşk varsa geçerlidir. Ben hayatımın aşkını buldum, iki tarafın ailesi de karşıydı, ellerinden geleni yaptılar, çok çektirdiler ama vazgeçmedik hala vazgecmiyoruz. Çok şükür 5 yıllık evliyiz. Aileler çocukların hayatına karışmaması gerektiğini öğrenmelidir. Çocuk ebeveynin herşeyimi belirleyebilecegi veya karar verebileceği sahibi değildir. Ebeveynler çocuklarının hayatlarında bir hak talep edemezler. Bu Kur'an'a göre de böyledir, tüm dinlere göre de böyledir, tüm kültürlere göre de böyledir. Sadece Ortadoğu krallık, kölelik dönemine çok alışkın olduğu için çocuğunu kendine ait bir esyaymis gibi görme haddine gelebiliyor. Siz kendi hayatınıza dair kararlarınızı kendiniz vereceksiniz ve kimseye göre hareket etmeyeceksiniz.