Şu yazdıklarınız o kadar acımasız ki.
Atalarımız bugünü kutlama sebebimiz olduğu üzere canlarını feda ederek bu vatanı bize emanet bıraktılar. Ne için can verdiler bu topraklarda huzurla özgürce yaşayalım diye. Bir genç ödevini başkasına da yaptırsa kökü o can veren atalarımıza dayanıyorsa mirasını istediği gibi yer.
Atalarımız kanlarıyla pişirmiş bize bir aş sunmuş, türlü kurnazlıklarla bu pişmiş aşa su katan siyasiler ülkenin başına gelmiş halk da bunlara kanıp duruyor.
Ben milletten umudumu kessem de gençlerin bu yaşadığını hiçbir Türk genci haketmedi.
Bursada yaşıyorum, robert bosch yeni kurulduğu yıllarda kahvede pişti oynayan kişilere kahve masasına kadar gelip rica minnet işe almaya çalışıyorlarmış. Bizzat babam eniştem anlatıyor bu yaşananları. O zaman ben fabrikada işçi olacak adam değilim diyen zamanın efebeyleri şimdi "gençler iş beğenmiyor" diyecek kadar da nankörler.
O yüzden gençlerin bu kölelik zincirini kırarak bu sömürü düzenine dur demesi lazım. Nasıl olacak derseniz de bilmiyorum umutsuzum.