Öncelikle herkese selam dostlar, Yaşım 33 artık evlenmenin gerektiğini düşündüğüm bi dönemdeyim. Kafamda hep hayatın ölümlü olduğunu ve birlikte olacağım kadınla huzurlu ve mutlu beraberlik kurup yaşlanmam gerektiği kafasındayım. Yıllarca bu kafadaydım yaşamım ev,iş,spor arasında gidip geliyor gece hayatı felan bilmem mesela.
1 sene önce kafamın uyuştuğunu düşündüğüm ve evlilik aşamasına girdiğim bir ilişkim oldu 2 hafta önce bitti. Aslında bitmesinin sebebi ilişki ile hayatını geçireceğin kadının başka olduğunu anlamam oldu. Diyeceksiniz ki ne oldu?
1. Mesela yanlış anlamalarında evinin önüne gidip kendimi ifade edip inanmaması.
2. Alttan almaması sürekli susup cevap vermemesi haklı olduğum konuyu kendi haklıymış gibi sürekli yüzüme vurması
3. Bi problemimiz olduğunda konuşarak çözemememiz, yani konuşan ben susan karşısı o yüzden tatlıya bağlayıp masadan kalkamıyorduk.
4. Ailesinin bile beni haklı bulmasına rağmen gelip özür dilememesi yani özetle bi tartışma yüzünden konu 3-4 gün uzayıp benim mücadelemle tatlıya varıyordu.
5. Sevmediğim şeyleri ısrarla söylememe rağmen korkmaması gibi gibi
ben sevdiğim bir kadına rahatsız olacağı her konuda dikkat eden çok olgun bi karakterimdir. Hatalarım varsa dinler o hatayı 2. kez yapmamak için mücadele eden tam bir başak burcu erkeğiyim. Sevdiğim kadına sadık kalıp asla onun yanlış düşüneceği birşeyi yapmadan hareket ederim.
dedimki bu kadınla ömür geçer mi geçmez mi? Huyunu alttan alabilir miyim alamazmıyım bu beni yıpratırmı derken hiç istemeyerekte olsa 33 sene sonra ilk defa sevdiğim dediğin kadına huyu yüzünden anlaşamayacağımızı düşündüğüm için ayrılma kararı aldım. Çok zor oldu benim için çünkü gerçekten severek evlenmek istiyorum her insan gibi. Mantığın evlilikte daha ağır bastığını biliyorum ama bundan sonra mutlu olacağım birisi hayatıma çıkacak mı? Çıkmazsa yalnızmı kalacağım? Zorla evlenip hayatmı kursam gibi düşüncelere girip duruyorum.
Özetle arkadaşlar evliliğin mutluluk sırrı nedir? Aynı evin içerisinde olup mutlu olmak için neler yapıyorsunuz dinlemek istiyorum. Ben başaramadım keşke olsaydı ama olmadı.