Evet, düşüncelere dalıp gitmektense kendi kendimle konuşmayı tercih ediyorum. Düşününce bunalıma girdiğimi hissetsem de kendi kendime konuşunca saçma sapan sorulara verdiğim cevaplar bile rahatlatıyor. Kanımca, insanın bir noktada kendini dinlemesi ve sohbet etmesi, yaşadığımız coğrafyanın olumsuz etkilerinden bir nebze de olsa korunması için zorunluluk olmuş durumda... Gelişmiş ülkelerdeki insanlar da böyle midir? Gerçekten tartışmaya ve araştırmaya çok açık bir konu...