Selam olsun,

Para, Başarı, Güç, Saygınlık vb. şeyler basit insanlar için bir ilizyondan ibarettir.
Bunların hepsi dönem dönem kazanılır, kaybedilir tekrar kazanılır tekrar kaybedilir.
Koruyamayıp elinde sabit tutamayacağın şeyleri hayatının amacı yapanlar her daim mutsuz bir hayat yaşar.
Mutlu olduklarını sansalar bile mutlu olamazlar.

İnsan dediğin şey en az önemsediği maneviyat ile yaşar, mutlu olur.
En fakir, yoksul, gariban dediğin insanın yüzünde gördüğün bir mutluluk ifadesi çoğu zengin dediğin kişide olmayabilir.
İnsan baltaya sap olacak odundan daha değerli olmalı.
Tepene geçirecek demir parçasına odaklanma.

Yaşarsın, etrafınla etkileşim kurarsın faydaların olur, zararların olur ömrünü tamamlarsın.
Bu ömrünü tamamlarken manevi hazzı hayatının merkezine koyarsan her daim mutluluğu yaşarsın.
Bir başka konuda başımdan geçenleri anlatmıştım en zirveden en dibe vurmuş biri olarak her iki durumda da hayattan keyif alan zorluk diye tabir edilen durumlara meydan okuyan biri oldum.
Para bugün kazanılır, yarın kaybedilebilir sonra yine kazanılır ama yanında her koşulda duran bir eş, arkadaş, aile varsa ki bu senin hayata bakışına ve o insanlara verdiğin güvene dayalıdır başka bir mutluluk aramam.

Hülasa yıllar geçip yaş ilerledikçe aklına şu soru gelip yerleşiyor.
Gençlikte kendimi bu kadar boş şeyler için yıpratmasam daha mutlu bir insan olabilir miydim?
Evet, olurdun.

Sevgiler.