Benzer bir süreçten bende geçtim hocam , 2015te mezun olduktan sonra askerlik vs derken 4 sene kadar iş aradım başvurmadigim çalmadıgim kapı kalmadı. Hayattan vazgeçecek seviyeye geldiğim zamanda şimdiki eşim destek oldu.. Onun aracılığı ile cv gönderdim biryere 1 hafta 10 gün geçmeden işe başladım. Tüm herşeyden vazgeçmişken hayat yeniden doğdu sanki..

İşe başladım kendimi toparladım sonrasında evlendik şuan 2mizde benzer işlerde calisiyoruz.
Hayattan kopma noktasında olsam da her zaman yanımdaydı. Sürekli ben söylüyordum benden bişey olmayacak , heryere başvuruyorum kimsenin aradığı yok ettiği yok. Kendi yoluna git diye ama ısrarla beni bırakmadı.

Bu süreçte şunu da çok iyi anladım. Cebimde para olduğunda yanımda olan insanlar telefonlarima bile bakmaz oldu. Çevre herseymis. Çevremde senin iyi ve kötü gününde yanında olacak insanlar olsun gerisi önemli değil. Ailen ile arani hiç bir zaman açmamaya çalışmalısın. Senin için üzülecek tek insanlar onlar