İnsanın hayata bakışıyla ilgili bir durum.
Daha çok parayı, varlığı, iş hayatındaki etiketleri vb. şeyleri önemsemeyip elinizin tersiyle iterseniz mutlu ve huzurlu bir hayatı yaşayabilirsiniz.
Ben hepsini terk ettim ve köye yerleştim.

En yakın insan 400 500 metre ileride.
Ne korna, ne kavga ne bir huzursuzluk.
En büyük derdim sebzelerimi yemeye çalışan kaplumbağa ile mücadele etmek.
Mücadele dediğim de kendime ektiklerimi yükselti yapıp yukarı dikmek onun yiyeceklerini yere toprağa dikmek.

Her güne çam ağaçları kokusu ile başlamak, kuş seslerini dinleyerek başlamak...
Bahçemde semaverimde çay içip trafiksiz, hızlı yaşamaya zorlanmadan yavaş yavaş keyifle yaşamaya alıştım.
6 yıl falan oldu fena alıştım.

Elbette bunun için şuan size çok çok önemli gelen ama çok önemsiz ve değersiz şeylerden kurtulmanız lazım.

Umarım, herkes hak ettiği hayatı yaşar.