54 yaşındayım ve bu pozitif enerji gönder, evren sana iyi şeyler versin, güzel düşünceler geçir aklından falan bana hiç denk gelmedi. sanırım Türkiye'de olmaktan kaynaklı. mesela isviçrede de çekoslavakyada da yaşarken güne gülümseyerek başlayınca o gün güzel şeyler olurdu. ama sonra farkettim ki yatakdan domuz gibi kalksam bile insanlar o kadar neşeli, etraf o kadar güzel ve cıvıl cıvıl ki, işyerleri o kadar pozitif ki, ben domuz gibi uyansam bile yarım saate bir saate kalmadan ben de pozitif oluyorum.

sonra ne salaklık ettiysem artık, şeytan mı düttü, ayı mı kafama odunla vurdu bilmeyiyorum, memlekete geri döndüm. şimdi ender olarak yataktan pozitif kalkıyorum. bu ender zamanlarda da ya fatura geliyor, ya elektrik kesiliyor, ya da sokakta biri üzerime çıkıp omuz falan atıyor. yada... neyse işte... olmuyor kardeşim, anlıyormusun... burada ol-maaaazzzz...

yapay zekaya da yorum yapayım hemen. yapay zekayı kullanmak için önce az da olsa..... neyse... şimdi admin'ler kızar falan...

yapay zeka ile dünyanın en iyi arabasını yapacak teknolojiyi evinde geliştirsen (ki yapamazsın, garajın yok) bu sefer de trafiğe çıkamazsın çünkü ruhsat vermezler senin arabana. o işler amaerikada, avrupada oluyor segili arkadaşım. adam garajında helikopter yapıp uçuyor sen burada drone uçuramazsın.

aman boşver dediklerimi... bugün pozitif değilim anlaşılan... güzel şeyler yapmak için öncelikle ekmek derdin olmayacak. gelecek derdin olmayacak. hastalanırsam hangi hastahane kapısında sürünürüm demeyeceksin...

dedim ya... pozitif değilim... konuşturma beni... robot yapıp tübitak'dan ödül alıp sonra da hayatı rezil olmuş biriyim ben. bana yaratıcılık falan dedin mi cinlerim tepeme çıkıyor. o derece yani...