Arkadaşlar,

Ben de 32 yaşıma girdim ve hala bekarım. Karşıma çok hanımefendi çıktı ama bir sebep oldu bir şekilde olmadı. Beni çok beğenen oldu ben onları beğenemedim. Benim beğendiklerim ise ya bana pas vermedi ya da beğenmediler (İsmail Yk misali) ancak yurtdışında yaşadığım için cidden bazen kendimi çok yalnız hissediyorum. Türkiye'de olsam belki çok aramam ama buralarda ciddi ciddi arıyor insan birilerini. İşler bazen yoğun ve stresli geçiyor. Eve geldiğimde dertleşecek vakit geçirecek birinin olmaması da üzüyor... Neyse her şeyin bir vakti vardır diyelim...

Ama gördüğüm çevremde 26 27 30 hatta üzerinde bir sürü hanımefendi arkadaşlar ve tabi ki erkekler de çoğu bekar. Evlenmiyorlar mi? Evlenemiyorlar mı? Yoksa benim gibi beni beğeneni ben beğenmem, benim beğendiğim ise beni beğenmez... gibi bir durum mu var?

Şimdi olayın tabi ki ekonomik boyutu da vardır; ancak bence iki insan evlenmeye karar verirse bir şekilde evlenirler. Bazen düşünüyorum acaba sosyal medyada millet manken gibi kız ve erkekleri görüp beklentilerini buna göre yükselttikleri için karşılarına çıkan kişileri kabul etmeyip daha iyilerini mi bekliyorlar?

Bekarlığın da zirvesinde olan biri olarak bu günlerde bu konuyu düşünmeye başladım arkadaşlar. Sizler ne diyorsunuz?