Tarikatlar pozitif bilime önem vermez. Varsa yoksa ibadettir bildikleri. Halbuki islamda asıl ibadet akıl ve ilimden geçer bilmezler. Hepsi biatçıdır. Akletmek yerine şeyhleri a partisi derse oraya, b partisi derse oraya yönelirler. O yüzden tehlikelidirler. Hükümetler bunlarla sıkı ilişkiler kurar. Seçim zamanı bunların desteği sonucu belirler niteliktedir. Fakat bu destek kolay alınmaz. Türlü tavizler verilir. Bakanlık verilir. Tarikatlar kendi adamlarını işe sokar, ertesi gün vaaz verirken kul hakkı haramdır der. İçki içmeyin derler, ama bir tane bile hükümetteki rant soygununu, torpili, adam kayırmayı, lüksü, şatafatı, israfı eleştirmezler. Kız çocuklarını okutmazlar, kadınları çalıştırmazlar ama isterler ki dışarıda çalışanlar da onlar gibi olsun. Dışarda adam akıllı işle uğraşanını çok nadir görürsün. İnsanlığa faydalı işlerini pek göremezsin. Yaptıkları hayırla övünürler ama hiçbir zaman bu insanlar niye böyle sorgulamazlar. Yatıp kalkıp kafirlere beddua ederler, ama kafirlerin bütün nimetlerinden de faydalanırlar. Cihat ettiklerini sanırlar ama ellerindeki bütün alet ve imkanlar cihat ettikleri kişilere aittir. Nerelerinden tutsan elinde kalır. Yazık ki onların içine hiçbir şeyden habersiz girip çıkan kişilere.

Bunların iç yüzünü daha iyi anlayabilmek için Nihat Genç in Saraya Kılınan Namazlar kitabını okumanızı tavsiye ederim.