Bu konuyu görünce aklıma ailem geldi yorumları fazlasıyla okuyan olur o yüzden yeni bir konu açmak yerine buraya yazayım belki bir cevabı olan çıkar



Öyle bir evin içine doğdum ki , Size 18 yılımı şu şekilde anlatabilirim Anne ve babam ben 7 yaşındayken ayrılıyor doğduğum da ayaklarımda ciddi problemler vardı . Ayrıca Anne ve babam aşırı sorumsuz insanlardı girdikleri her ticarette parayı batırır çocuklarının ileri de yaşayacağı hayatı gram düşünmediklerini daha o yıllardan belli etmişler , babam girdiği hiçbir fabrika da uzun soluklu çalışmaz işe hep zorla giderdi annemde sürekli yalanlar ile iş çevirmeye çalışırdı


ikisi ayrıldıktan sonra ben annemle kaldım iki katlı bir ev düşünün üstkatta da annaemler ve dedem vardı . Bu ailenin içinde tek aklı selim olan insan dedemdi onuda 10 yıl önce kaybettim , Annem annem ne hata yaparsa yapsın hep onu savunurdu ve tek söyledikler şey imamhatipe git okulu bitir fabrikaya gir çalış ben o dönemlerde ortaokul-lise çağlarından bahsediyorum sosyal medyanın bu konumlara geleceğini adım gibi biliyordum ve hep bunun üzerine çalıştım , okulla gram aram yoktu okuldan kaçtığım için annemden öyle bir dayak yiyordum ki demirle vurduğu için ayaklarım simsiyah olluyordu zonglaya zonglaaya banyoda uyuyordum olaylar aşırı detaylı olduğu için kısa kesiyorum


Yıllarım böyle geçti beni asla ben olduğum için sevmeyen aşağılayan sözde aile dedikleri kavramın içinde 18 olur olmaz izmire gittim , Şimdi 25 yaşındayım o dönem söylediğim her şeyi baaşrdım ve İzmir benim evim benim BEN olduğum için seven insanlarla dolu hepsi de benim ailem



Bu arkadaşın sorusuna ek bende şunu soruyorum Şimdi ben bu aileye sırtımı döndüm diye suçlumu oldum ?