Bir haftadır İstanbul da ev arıyorum. Bu süreçte o kadar şey yaşadım ki o kadar değişik insanlarla muhattap olmak zorunda kaldım ki üzerine evde bulamadım. Biz ne ara bu kadar para düşkünü bir millet olduk? Her şey para mı? İnsanlık nerede kaldı? Ülkede mülteciden adım atılamıyor. Ülkede bizden daha iyi durumdalar. Evli olmasam bir dakika düşünmeden dil öğrenip yurt dışına gitmenin yollarını arardım. Ülkemi vatanımı milletimi seven birisi olarak bunları düşünecek en son kişi olacağımı düşünürdüm. Şu bir haftada başıma gelenlerden sonra gençlere hak veriyorum. Ülkenin halinin farkındaydım ama bu hafta bazı şeylerle yüzleşince çok çok daha kötü durumda olduğunu anladım. Allah hepimize kolaylık versin.