172- Kıyamet gününde, biz bundan habersisiz demeyesiniz diye Rabbin, Ademoğullarından onların bellerinden zürriyetlerini çıkardı, onları kendilerine şahit tuttu ve dedi ki; Ben sizin Rabbiniz değil miyim? (onlarda) Evet (buna) şahit olduk dediler.

Doğru açılımı: Ademoğullarından zuhur edecek zürriyetlerini kendilerine şahit tuttu ve dedi ki: Ben sizin Rabbinizim.

Bu açılan Ayeti Kerimede Rabbimizi sıfatlamışlardır.

Bir Diğer Ayet Yunus Suresi 69. Ayet

De ki: Allah hakkında yalan uyduranlar, asla kurtuluşa eremezler.

Doğru açılımı: De k: Allah hakkında yalan uydurmaya devam edenler, ( ve o hal üzerinde bulundukça) asla kurtuluşa eremezler.

Bu durumda Rabbimizin (tevvap) sıfatını ortadan kaldırmış bulunuyorlar.
O çokça tövbeleri kabul edendir.

İnsanlar hata edebilir bilerek veya bilmeyerek Allah hakkında yalan söyleyebilirler. Ameller niyete bağlıdır. Bu dırumda hatasını görüp tevbe edenler kurtuluşa ererler. Kasıtlı söyleyen insanlar ise o hal üzere bulunduklarından dolayı kurtuluşa eremezler. Rabbimiz can boğaza dayanana kadar tevbeleri kabul eder.

Furkan Suresi 69. Ayet

Kıyamet günü azapları kat kat arttırılır ve onda (azapta) alçalmış olarak devamlı kalır.

Doğrusu: Kıyamet günü (yaptıkları karşılığında) günahları toplanır ve onda (azapta) alçaltılmış olarak devamlı kalır.

Rabbimiz kimsenin günahlarını katlayarak toplamaz. Rabbimiz insanların yaptıkları günahlarına karşılık bir günah yazar. Lakin kulunun sevaplarını yaptıkları fiili icraatlerine göre katlar, bire üç bire beş bire yedi bire yetmiş ve daha fazlası ile kulunun derecesini yükseltir. Bundurumda günah işleyenlere ise yaptıklarının karşılığı verilir. Sevap işleyenler gibi günahı katlanarak arttırılmaz. Sadece günahları toplanır ona göre layık oldukları yere gönderilirler.

Şuara Suresi 77. Ayet

İyi bilin ki onlar benim düşmanımdır. Ancak alemlerin rabbi benim dostumdur.

Doğrusu: İyi bilin ki ben onların düşmanıyım, Ancak alemlerin Rabbi benim dostumdur.

Burada Hz. İbrahim A.s a putlar düşman olarak gösterilmektedir. Halbu ki putlar da ne hayat var ne de can. İnsanların elleriyle yapılan cansız şekiller, insanlara ne zamandan beri düşman olmuşlardır. Halbuki Hz İbrahim a.s onlar benim düşmanımdır, yani hayallerindeki olmayan rabbi tahayyül ederek şekillendirdikleri putlarına tapınan insanlar benim düşmanımdır ben putlara tapınmam demektedir. Hz İbrahim a.s hanifdir. O hiçbir zaman tek olan Zat'ı ile kaim olan rabbimizden başkasına ibadette bulunmamıştır.

Araf 179. Ayet

And olsun ki biz cinler ve insanlardan bir çoğunu cehennem in yaratmışızdır.

Doğrusu: And olsun biz cehennemi cinler ve insanların birçoğu için yarattık.

Bu ayette yanlış açılan yer de Rabbimizi zalimlikle suçlamışlardır. Rabbimiz insan ve cinleri cehennem için yaratarak onlara orada azap yaparak zevk mi alacak? Rabbimizin rahmeti kainatı kuşatmıştır. Ayrıca Rabbimiz şöyle buyurur: Rahmetim gazabımı aştı. Bu ayeti kerimelere göre rabbimizi nasıl da kendi akıllarına uydurarak, insanların nefsani duygularına benzeterek Rabbimizi insanlardan intikam aldırıyorlar, istemediği insanları sapıklıkta bıraktırıyorlar, istediğini insanların üstünde hidayete erdiriyorlar. Kendi akıllarına göre kendi keyfi selim görişlerü içerisinde Rabbimizin istediğini, insanlar arasından seçerek insanların üstünde bir imtiyaz sahibi olarak tanıttırıyorlar. Rabbimiz kulları arasında ayrım yapmaz. Her insanın kendi iradesiyle Rabbimize olan iman derecesine göre Rabbimiz insanlar arasında adaletle hükmeder.