Parayı veya maddiyatı övmek için söylemiyorum yanlış anlamayın. Alt gelir düzeyinden insanlar karı, koca - çoluk çocuk zar zor hayata tutundukları için bir arada olmak zorundalar. Peki bu varlıklı insanlar bir arada yaşadıklarında mutsuz oluyorlarsa, huzurları yoksa "neden" ayrılmayı veya uzaklaşmayı düşünmüyorlar? Yada biz kendimizi mi ya düşünmüyorlardır, böyle bir şeyi akıl etmiyorlardır diye mi olsun ama zengin değiliz lakin huzurluyuz diye mi motive etmeye çalışıyoruz? Evet parası olup huzursuz olup yanlışlara, irrasyonel davranışlarla kendisine ve çevresine zarar veren on binlerce insan var fakat bu insanlar profesyonel destek - çözüm alabilecek olanaklara sahipler, böyle bir şeyi akıl veya tercih etmiyorlar. Şuan ileri seviyede dişlerinde sıkıntı olan birinin istisna üniversite veya devlet hastanelerinde istisna hekimler dışında kısa vadede kaliteli tedavi ve hizmet alabilmesi çok zor. Parası- gücü olup aynı sıkıntıya sahip olan biri özelde gidip bu hizmeti almıyorsa bu onun akılsızlığıdır fakat tercihe bağlı akılsızlığın - aptallık para veya maddi gücü önemsizleştirmez, değersizleştirmez.

4-5 tane devlet hastanesi ve dişçi gezip röntgen çekilip çekilip senin dişler baya kötü bir daha randevu al müsait bir zaman gel denildikten sonra işini severek yapan özelde bir hekim sayesinde tüm dişlerini tek bir röntgen bile çektirme gereksinimi duymadan ( ki bu da aslında iyi bir durum değil devlet hastaneleri röntgen cihazı dolu özel küçük polikliniklere faydası - etkisi yok gibi bir şey ) şükürler olsun ki sorunlu tüm dişlerim için güzel bir hizmet alabildim. ( Ki kaliteli doğru hizmete özelde de erişebilmek pek mümkün değil parayı verseniz dahi işi bilmeyen, işini iyi yapmayan insanlar her sektörde olduğu gibi sağlık alanında da var )

Yoksul biri huzursuzsa ne yapacak? Psikoterapi, psikiyatri ayrı evlerde yaşama, şehir - ev, ülke değiştirme - kafa rahatlatma imkanları ne kadar? Para mutluluk ile doğru orantılı deği, para = mutlulukta değil bu da doğru fakat parasızlık dolaylı olarak mutsuzlukta ciddi bir etmen. Dünyada hiçbir zaman eşitlik olmayacak arkadaşlar olması da gerekmiyor zira şartlar ne kadar iyi olursa olsun birileri art niyetli veya tembel olup enayi miyim deyip başkalarına manevi, maddi yüklenmeye devam etmeye çalışacak. Yapabileceğimiz tek şey kendimizi ve sevdiklerimizi bu çetin çeviz rekabette mümkün mertebe yukarı çekebilmek.