Bu da doğru bir bakış açısı değil. Neticede Türkiye Cumhuriyeti yasalarına göre kiracılara bir hak verilmiş. Ev sahipleri de kiracılar da bu yasaya uymak zorunda. "Mal benim istediğimi yaparım" gibi bir düşünceye hakkı yoktur. Çünkü bir kontrat yapılıyor ve kiracı da bu kontrata güvenerek hayatını idâme ettiriyor.

Aynı durum benim de başıma geldi. Ev sahibi, "Annem ve babamın evi Maraş depreminde yıkıldı" dedi ve çıkmamı istedi. Ben de normalde yasaların beni koruduğunu ama onları da anladığımı söyledim. Dedim ki, kızımın okulu bitene kadar dururum, sonra çıkarım. İlk önce "O kadar bekleyemeyiz" falan dediler. Ben de o zaman mahkemeye gidin, mahkeme ne zaman çık derse o zaman çıkarım dedim. Sonra mecbur kabul ettiler. Fakat bu konuşmadan yaklaşık 1 ay sonra iki kadın eve gitmiş. Evde annem varken, "evden çıkın" gibisinden laflar söylemişler. Annem beni aradı ben de emlakçıyı. Dedim "bi daha bu hareketi yaparlarsa 10 sene evden çıkmam. Ya gitsinler mahkemeye versinler ya da delikanlı gibi gelsinler bana söylesinler" dedim. O günden sonra ne arayan oldu ne de soran.

Fakat adamlar haklı. Emsalleri 15 bin TL iken ben 3 bin TL'ye oturuyorum. Kendimi onun yerine koyuyorum. Ben olsam kesinlikle böyle davranmazdım ama ev sahiplerine çok da kızamıyorum. Ortak bir noktada buluşulamıyorsa, tebdili mekanda fayda vardır.