o eksik bu eksik, şu yanlış bu kötü, öyle olmaz böyle olmaz, sürekli sadece ve sadece şikayet edilen bir toplum haline dönüştük.

bunun son raddesi de " kaçıcam, gidicem, yaşanmaz burada " konusuna evrildi. böyle konuşanları görünce genelde gülüp geçiyorum, ciddiye almıyorum bu tarz tipleri. velhasıl, hislerimi tercüman eden bir yoruma denk geldim. paylaşayım dedim.



bir benzer sözü de geçenlerde okumuştum onu da ekleyeyim :


" Başarısızlık gemisi, bahaneler denizinde yüzer. "


Bahanelerin ardına sığınmadığımız; her koşulda mücadeleye devam edip şikayet yerine çözümler üzerine kafa yorduğumuz bir toplum olmamız dileğiyle.