Hocam gençliğimden 30 yaşıma kadar sürekli çalıştım ve kendimi geliştirebilmek adına elimden geleni yapmaya çalıştım. Dil kursları meslek kursları vs vs.

Ancak ne yaptıysam nafile. Kazandığım para sadece nefes alabilmeme yetti. Ne devletten bir destek gördüm ne de çabalarımın neticesini alabildim.

2 sene önce hiç aklımda yokken eşimle tanışıp yine eşimin ısrarları yüzünden yurtdışına taşındım. Burada insan olduğumu iliklerime kadar hissetmeyi bırak, 1-2 ay içerisinde Allah nasip ederse 2020 model m4 almayı planlıyorum.

Türkiyedeki ailem, arkadaşlarım ve tüm gençler adına gerçekten çok üzülüyorum. Burada yemek yerken bile ülkemdeki insanlar aklıma geldikçe yemek boğazımdan zor geçiyor. Umarım ülkem için karanlık günler artık biter, aydınlığın nasıl birşey olduğunu sizler de görürsünüz.