Öncelikle şunun farkında olunmalı. Sebebini bilemedikleri baş ağrısına, göz ağrısına migren diyorlar.

2 Yıl önce her hafta gözde baskın olmak üzere başım ağrıyordu; karanlık, sessizlik ve saatlerce uyumak istiyordum. Ağrı kesici alsam çok fazla uyuşturuyor yine bir iş yapamıyordum.

Annemin arasıra gittiği bir nöroloji uzmanı vardı. Doktora anlatmış; doktor, "migren var onda" demiş.
Aradı beni "ah oğlum sende de migren varmış, ilaç kullanman gerekiyormuş"
Bende migren yok dedim, bunun sebebini bulacağım, ilaç kullanmayacağım.

Arasıra sinüzit oluşurdu, bunu not olarak ekleyim.

Her gün duş alıyorum, yaz-kış farketmez. Yazları hava sıcak olduğu için saçımı kurutmuyordum. Uyku düzenimde oldukça bozuktu.
İkisini yoluna koymaya karar verdim. Duştan çıktığımda mutlaka saçımı kurutuyorum, sabah ve akşam uykusunu düzene koyup, 3 öğün yemek yemeye başladım.

Bu düzeni korumaya başlayınca hiç bir şikayetim kalmadı.
Sebebini de sonradan yine kendim buldum.
Başım ıslak kaldığında sinüzit oluşuyor, bazen bu çok belirgin olmuyor ancak oluşan iltihap sonrasında baş ve gözde ağrı oluşturuyor.
Uyku düzeni ve yemek öğünlerindeki bozukluk bağırsakları etkiliyor, bağırsaklar bozulduğunda yine baş ve gözde ağrı oluşturuyor.

Sinüzit ve migreni aynı anda söylediğinizde aklıma bu geldi.
Aşırı sıcak, uyku bozukluğu, sindirim sistemindeki bozukluk, saçın ıslak/terli kalması sebep oluyor olabilir.

Yani doktorun migren demesine çok aldanmamalısınız, bir sebebi var ancak ağrının sebebi migren değil. Migren, sebebi bilinmeyen ağrıya deniyor.
Bu yüzden migren tedavisi diye bir şey tam olarak mevcut değil.
Günümüzde doktorlar hastalığı tedavi etmek yerine semptom gizleyici ilaçlar veriyor.
Şeker hastası mısın? Al sana şeker ilacı. Adam sabah akşam çikolata, baklava gömüyor; ona laf yok. 200 kilo olmuş, diyetisyene yönlendirmek? Yok.

İç hastalıklarına gittim, halsizlik var mı dedi. Var dedim. Tahlil yaptı, inüsilin direncinde sıkıntı var şeker ilacı başlatacağım dedi. İlacı sürekli kullanmam gerekiyordu. Ayrıca 3. seviye karaciğer yağlanması çıktı.
Diyetisyen önerisi istedim. Olur dedi yönlendireyim. (Ben demesem ilaç+yürüyüş, evde pizzayı gömeyim sıkıntı yok )
Diyetisyene gittim, günlük plan oluşturdu. Ekmek istemiyorum dedim, zorla ekledi.
Uymadım, ekmeği de çıkardım. Çünkü normalde ekmeği bırakmıştım tekrar başlamak istemedim.
109 kilodan 92 kiloya düştüm 2 ayda. Kontrole gittim. Karaciğer yağlanmam 2. seviyeye gerilemiş. Şeker ilacını 1 ay kullandım bir daha kullanmadım. Sağlıklı beslenmeye geçince yemek sonrası gelen halsizlikte tarih oldu.
Uzun lafın kısası, doktorların söylemlerini mantık çevresinde değerlendirin. Günde 100 tane hastaya bakan kişi size özel bir ilgisi yoksa programlanmış reçeteyi uyguluyor. Öteki türlü hastalığın çözümü oldukça vakit alıcı ve özel ilgi gerektiren bir konu.
Hayatınızda eksik ve yanlış olan şeyler size normalmiş gibi gelebilir ancak dışarıdan bir göz ile bakın kendinize ve önce o yanlışları düzeltmekle başlayın.

Geçmiş olsun.