Merhabalar, Tek umudum şuan ki atamalara kaldı, her şeyi her hayali memuriyete bağlıyorum.
Eğer atanamazsam diye düşünüyorum. Ailemin her şeyi kendine hak görüp istediği her şeyi söyleyip davranması.
Benim de bir birey olduğumu fikrimin ve gururumun olduğun unutup. Köpekmişim gibi davranmasını sürekli yaşayacağım.
Sevgilimi en iyi şartlar altında yaşatmayı beraber yaşamayı istiyorum ama ya atanamazsam bu sorunların hepsini çekeceğim.
Üzerime yıkılı borçlar altına ezileceğim.
Atanamazsam bambaşka bir hayat bekliyor gibi tek şansım atanmak.
Umarım 2-3 ay sonra atandım olarak düzeltirim. Bilmiyorum korkuyorum
Merhaba çok tuhaf geliyor bana tabi yasidiklarinizi yaşamam gerekir sizi anlamam için... Pamuklara sarılı sevilmedim, ama ailem her zaman yanımdaydı. Çalışmadığım hiç bir yaşımı hatırlamıyorum 11 yaşımdan bu güne çalıştım hep, hiç işten atılırsam bunalıma girerim diye düşünmedim. Bir yerden sonra kafamı kullandım ve ticaret yaptım 8 yıldır şirketim var. Hiç zengin olmadım ama elhamdülillah aç değilim.
1.) Aileniz ile oturup konuşun ayrıca böyle ortamlarda ailenizi kötülemeyin.. birisi çıkıp ne terbiyesiz ailen varmış diyebilir zorunuza gider..
2.) Daha yaşınız çok genç öyle toz pembe hayalleriniz yıkıldı diye çökecekseniz hayata hazırlanışınız da sorun var demektir. Çok daha kötü günleriniz olacak emin olun.
3.) Tek şansınız atanmak değil bu sadece bir seçeneklerden birisi, atamazsanız hala yapabileceğiniz 5938 tane iş fikri var.
4.) Umutsuzluk adlı bir canavar var insanı yer bitirir, bir andan kendini en kötü de görürsün acilen kurtulun o canavardan.