Merhaba ben savaş 19 yaşındayım.
biraz uzun olacak ancak gerçekten yardıma ihtiyacım var.
Kısaca son 1.5 ayımı anlatıp,fikrinize ihtiyaç duyuyorum.Çünkü yeterince samimi arkadaşım yok ve olanlarda çok faydalı konuşmuyorlar.
Geçen aya kadar zamanla herşey yoluna girmeye başlıyordu, depremde evimiz hasarlı olduktan sonra zor da olsa ev bulabildik, kiraya çıktık. Hayatımda ilk defa ev değiştirdiğim için alışmam zaman aldı, zor günler bitmiyordu aynı zamanda da kişisel olarak iyiye gidiyordu herşey; yd son model telefon aldım(reklam çekimleri yapabilmek için), 2004 hyundai araç aldım, arkadaşlarım azdı ama iyi vakit geçiriyor eğleniyordum, spora gidiyordum. yavaştan ileriye dönük ofis açma, işleri geliştirme, Polonya’ya üni okumak için hazırlık vs yapıyordum, yani o eski fakir günlerden varoş mahallelerden geri kalmış çevreden yavaştan sıyrılıp ileriye doğru gittiğimi hissediyordum. tabi bu sadece kişisel olarak , evin durumu da her geçen gün başta ekonomik dolayısıyla genel olarak kötüye gidiyordu, elimden geldikçe yardımcı oluyordum ancak asgari alıp tüm zamanını tırla yollarda geçirip 4 çocuğa bakmakl zorunda olan babam ile ancak çarkı döndürebiliyorduk.her ay içerdeydik.
Günler böyle devam ederken Nisan ayının sonunda 1 hafta Gürcistan Batum gezisi yaptık kuzenimle airbnden kalma ,ucuz bilet vs derken ekonomik bir tatil a dan z ye ayarlamıştım. Her şey burda başlıyor, tam kişisel olarak her şey gittikçe daha iyiye giderken tatilin son günü bir tezgaha geldik 22 bin tl dolandırıldım(kumar değil). İlk fırsatta memlekete dönüp 2 hafta da zor sindirdim. Zaten tatilim bitmişti dönüş biletimi vs almıştım, ancak bu olay başıma gelince 7 k nakit kalanı da kredi olacak şekilde kapattım olayı. Dönüşümün 2. Haftanın sonunda babam altın bazında borçları olduğunu söyleyip,arabayı sattırdı.borçluları onu çok darlıyormuş..borcu bana olmuş oldu. Vermese de sorun değill, ama görünürde de uzun bir süre vermesi mümkün durmuyor.burda arabamdan olmuş oluyorum 2. Vaka olarak . O sırada adıyamandan bir iş tanıdıklar aracılığıyla bana önerildi, asgari ücret günde 12 saat çalışma konteynırlarda kalma ve düz işçilik şantiyede. Borçlarımı zor ödeyeceğimi anlayınca,bir ay dişimi bu işte sıkıp çıkarım diye girdim.
2 haftada rezil çalışma şartlarında çalıştım. 2. Haftanın sonunda tam 0 a 0 olmuş oldum borçlarım bitti evet ama hiç de param yoktu derken mesaideyken eski evime yakın bir karakol aradı, tebligat için adres sordu.pek bilgi vermedi,mahkemem varmış ancak hiç bir şeyden haberim yok. Mesai bitiminde araştırdım,gerek tanıdık bilgili arkadaşlar gerek uyaptan dosyaya baktığımda ;geçen yıl yaşadığım bir olay savcının yanlış anlaması ve şikayetçi kişinin şikayetini geri çektikten sonra tekrar şikayet etmesi nedeniyle kamu davasına dönüşmüş. Başımdan aşağı kaynar sular indi . Artık yemek yiyemiyor uyku tutmuyordu. Olayı anlatmaktan ziyade kısaca; bir arkadaş para transferi için yardım istedi, meğer kara para aklamış bizim üstümüzden.aylar sonra ifadeye çağrıldık şikayetçi kişi de geldi aramızda çözdük hallettik ancak mağdur olmuştuk. Aslında bir suçumuz yoktu. İfadeden de 8 ay sonra tebligat için aradılar kamu davasına dönüşmüş. Mağdur olduk üstüne suçlu olduk. Artık çalışamayacak duruma gelmiştim istifa edip döndüm memleketime, akraba bir avukat ile görüştük vekâlet verdik vs nitelikli hırsızlık ile 6.5 yoldan başlayıp yargılanacakmışız. Tüm delilleri herşeyiyle ifade verirken iletmeme rağmen savcı;benim delillerimi ve ifademi suçtan yırtmak amaçlı bulup inanmamış.avukat; ifadelerini değiştirirlerse , sonradan tekrar ettiği şikayeti geri alırsa ve hakim buna inanırsa ancak belki beraat edebileceğimizi söyledi aksi halde minimum 6.5 yıldan başlayarak kesin hüküm alacağımızı belirtti. Bu da benim 1 aydaki 3. Vakam oldu . Şikayetini geri çekmesi ve ifade değiştirmelerine ikna ettik aracılar ile tabi hala hüküm yeme şansımız hakimin insafına kalmış. Olayın başı ise şansıma reşit olduktan 12 gün sonra olmuş,hiç bir şekilde indirim alamazmışım. Avukat ve dosya masrafları derken 12 k borç ve kimseden geçinmediğim için kişisel harcamalarım kartta birikmeye başladı Şuan telefonumu da satmak zorunda kalacağım sanırım. Ve artık ne aracım ne telefonum ne de param kalmış olacak. Bu psikoloji ile internetten yaptığım işleri de yapamıyorum ve her geçen gün daha da batıyorum.
Velhasıl kelam gitgide yükselirken araç telefon tatil daha planlanan diğer tatiller iş büyütme fikirleri girişimler derken bir anda ve 1 ayda çöküşe geçtim hem maddi hem manevi artık sabah 5-6 ya kadar uyuyamıyorum ikindi vakti 4 5 gibi biri uyandırmadığı sürece kalkmıyorum yemek yiyemiyorum. Günde bir bisküvi ya da kek o da sigara içebilmek için yiyorum, kötü düşünmeden duramıyorum, nefesim daralıyor içim kararıyor… anlatılmaz yaşanır kısaca bu vaziyet.
duruşmaya 2 ay var bu zaman içerisinde ne yapmalıyım, sanırım depresyondayım bu durumdan nası çıkabilirim fikirlerinize ihtiyacım var gerçekten maddi manevi kötü durumdayım daha önce böyle olmamıştı hiç .