Arkadaşlar merhaba,
Belki ayni durumu yaşayaniniz vardır, yol gösteren olursa veya aynı durumu atlatmış biri varsa sevinirim.
Ben önceden namazı kılan, kuran okuyan İslama inanan biriydim. Ama zaman geçtikçe ve olgunluk artınca bu inanış da çürümeye başladı. Yani durup düşündüğümde, geriye baktığımda elle tutulur bir kaynak göremiyorum.
İslami savunanlar öylesine savunuyorlar ki gözleri kör olmuş, gerçeklere dair hiç bir şeyi göremiyorlar. Üstünüze alınmayın "dünya güneşten bir santim uzakta olsa donardik" diyen cahilleri diyorum.
Bana göre Allah zam yapmaz. Veya müzik dinlemeyi, kadınların haklarını elinden almayı emretmez ve vahyetmez.
Bana göre İslam bu değil, bu yalnızca bir takim soytarıların ekran başına geçip yaptıkları şovlar. Burada tarih de devreye giriyor. Söylenenlerin kaçını tarihin dogruladigini bilmiyorum. Ama eski zamanlarda ki İslam bu değildi Bana göre. En başında şunu merak ediyorum. Kuranın hiç değiştirilmediğini kim nerden biliyor? O zaman ki hadislerin doğruluk payı nedir? Birinin yahut tarikatın, örgütün, düşmanların vs bunu değiştirmediğini nereden bileceğiz? Arkadaşlar ben bu İslama inanmıyorum ve inanmakta istemiyorum. Silah zoruyla "aman aman sen cehennememi gitmek istiyorsun, allah seni tas eder bak" diyenlerin de bir b*k bilmediğini düşünüyorum.
Bu cennet cehennemle ilgili anlatılanların kaçı doğru? Vay bir adam varmış cennete girmiş Azrail yol göstermiş çıkarken ayakkabılarını unutmuş, kaynak nedir kaynak?
Şu an bi kendinizi sorgulayın inandığınız İslam nedir? Anne babadan gelene mi ininanıyorsunuz? Durum bu arkadaşlar ben gerçekten bir şeyleri sorgulayıp, elle tutulur bir kaynak bulursam işte o zaman inanmaya başlarım.
Madem Allah o kadar merhametli o halde bu Sevap olmaz mı? Araştırarak kendimiz inanıyoruz çünkü. Zorla değil.
Şu an bir boşluk içindeyim. Bir ışık bulana kadar da içinde durmaya devam edeceğim.
Benim düşüncem bu. Saygı çerçevesinde sizde istediğinizi yazabilirsiniz.
Din sorgulanmaz.
Bir iman işidir.
İmanda tereddüte şüpheye yer yoktur.
Şüphe vetereddüt imanı zedeleyen kavramlardır.
Çünkü dinin hiç bir nesnel, ölçülebilir, kesin delili yoktur.
Zaten bir dinin kesin, ölçülebilen, tartışmasız bir delili olsa artık orada iman olmaz bilgi olur.
Mesela azrail dünyaya inse onun ruhları aldığını herkes görse artık ortada bir imandan değil bir bilgiden söz edilir.
Çünkü o zaman insanlar Allahın varlığına iman etmezler Allahın varlığını net şekilde bilirler.
Sorgulayan adamın dindar olma şansı yoktur.
Çünkü dünyada bir çok din var ve sorgulamadan herkes içine doğduğu dinin en mükemmel olduğunu kabul ediyor.
Bu forumda da en mükemmel din islamdir diyen adamların %99,999'u hayatında hiç diğer dinleri derinlemesine incelememiştir.
Ateistlere sürekli tanrının varlığını ispat etmeye çalışıyorlar ve tanrıyı ispat ederlerse aslında kendi tanrılarını ispat ettiklerini inanıyorlar.
Kimse demiyor ki ya tanrı varsa ve ben yanlış dine inanıyorsam.
Tarih boyunca onbinlerce peygamberliğini ilan eden insan çıkmış.
Bazılarının sözleri kitapları dini değerleri siyasi askeri ve kültürel nedenler ile yayılırken bazılarının ismi cismi dini kitabı tamamen yok olmuş.
En son Hasan Mezarcı alkol yasağını Allahın kaldırdığını söyledi.
Şu anda dünyanın tüm ülkelerinde peygamber olduğunu mehdi olduğunu iddia eden yüzlerce insan akıl hastanelerinde tedavi görüyor.
Sorgulayan insan bugün peygamber olduğunu iddia edenleri de geçmişte peygamber olduğunu iddia edenleri de aynı kıstaslar ile sorgular.
Sorgulayan insan din ile ilgili hiç bir net kanıt bulamaz, çünkü din kanıtlanabilen bir şey değildir.
Dinler insanların görmediklerine, duymadıklarına iman etmeleri teslim olmaları üzerine kuruludur.
Sorgulayan insan net delil görmeden teslim olmaz.
Yani din bilim gibi, ölçülebilir, denenebilir, tekrar tekrar aynı sonuca götüren, kesin nesnel emareleri olan bir alan değil.
O yüzden sana kimse dini ispat edemez, en fazla öldükten sonra görürsün diye seni tehdit ederler, sanki kendileri daha önce ölmüş ve görmüşler gibi)))