Tam tersini düşünüyorum.
Bir kişi benim bilmediğim bir şeyi öğretmiş ve o öğrettiği şey sayesinde ben gelir elde etmişsem veya bir hiç iken çevre edinen biri olmuşsam bir ömür o insanın bunu yaptığını inkar etmem.
O mütevazi olmak zorunda değil. Göğsünü germesi hatta gerektiğinde yüzüme vurması hakkıdır.
Bana öğrettiği bilgi ve tecrübeler sayesinde bir adım bile yukarı çıkmışsam ona ömür boyu saygı duyarım.
Bu da ahmaklık veya tanrılaştırma değil vefa borcudur benim nezlimde.
O insanla günü geldiğinde ters düşmüşsem bile "Senin değil, kendi çabamla kazanıyorum." deyip egomu tatmin etmek yerine
zamanında öğrettiği şeyler sayesinde şuan onunla yüz yüze geldiğimi hatırlar hatayı kendimde ararım.

Hatta şuan engellenenler listemde 50+ kişi var.
Hepsinin ayrı bir mevzusu var ama aralarında bana vaktinde öğrettiği bilgileri/tecrübeleri aktarmış birisi
şuan dese ki "sana öğrettiğim şeyler sayesinde buralara kadar geldin." Hiç kıvırmadan hak veririm.
5 lira bile kazandıran bir şey öğretmişse cebimde 5,000₺ olduğu zaman
onun "benim sayemde kazandın o cebindekini." demesi ego değil, benim bunu inkar etmem nankörlük olur.

Vefa sadece bir semt adı değil, sürekli taşımamız gereken bir yüktür.
Cebimiz 3 kuruş fazla para görünce inkar yerine saygıyı kullanalım.
Yediğimiz kabı temiz bırakalım ki bir daha acıktığımızda istemeye yüzümüz olsun.

Bunların tamamı benim fıtratıma göre olan düşüncelerdir.
Herhangi biri katılsa da katılmasa da öyle kalacaktır.

Q klavyeden F klavyeye geçtim. Parmak egzersizi için uzun tuttum biraz yanıtı.

Saygılar, sevgiler.