Bu konuya 3 defa girip yorum yazmaktan vazgeçtim sonra neyse içimde kalmasın yazayım dedim

Geçen hafta yakından tanıdığım birisinin akrabası intihar etti. İntihar sebebi çocuğunun SMA hastası olduğu olarak biliyoruz o acıya dayanamadığı için intihar etmiş duyduğum bildiğim bu şekilde. Son 1 yılda yakın çevremden tanıdığım kişilerden akrabaları/yakınları intihar etti... Tanıdığım bir abimin oğlu bir gözü görmüyor diğer gözü de görmüyor şu anda gözü görüyor görmüyor tedavi için uğraşıyor. Büyüyene kadar da hastanede aylarca yatmıştı..Geçen hafta çok sevdiğim bir abim eşinden ayrılma noktasına geldiğini söyledi.. Deprem bölgesinde olanları düşünüyorum... Bu durumlarda şükür ediyorum sağlığım yerine ailem iyi ki var diye ve şükür ediyorum. Her insanın ne derdi var bilemiyoruz dışarıdan baktığımız gibi değil hiç bir şey ne yazık ki..


Biz toplum olarak neden böyleyiz ? Konuyu açan Misafir; varsa hakkımız helal olsun.. 3 gün sonra yine daha önce varsa yaptığımız yanlışları tekrar yapmayalım, genel olarak, birbirimizi kırmayalım, birlik olalım.


Kendime ve topluma kızdığım nokta... Başımıza felaket geldiği zaman çok çabuk birlik olduğumuz gibi çok çabuk da unutan milletiz..

Kendime çok kızdığım; şükür etmemin sadece lafta kalmasıdır. Allah'ıma şükürler olsun dedikten sonra dini inancımın gerektirdiği gibi...farz kıldığı şeyleri tam anlamıyla yerine getirememek.