Ben maalesef küçüklüğümü tam yaşayamadım, küçüklüğümde annemin hastalığından dolayı anne sevgisi göremedim, peder deseniz onun peşinden koşturuyordu. Annemin vefatı tam ergenlik sıralarıma denk geldiği için ergenliğimde ne kadar pislik varsa bulaştım. Bir de üzerine babamın memleketi Adana'ya taşınınca ergenlik dönemim pek güzel geçti diyemem. Arkadaşlarım olmasa belki de burada şuanda bu konuyu açamayacaktım.
Fakat bir kızla tanıştım, normalde flörtöz bir tip olduğum için ilk başta pek umursamadım sadece takılmalık sevdim. Şimdi ise kız bana gerçekleri anlatmaya başlayınca, istemsizce güven sardı ve ben de ona en yakınımın dahil bilmediği hayat hikayemi anlattım.
Kız baba sevgisi görmemiş hatta sadece baba nefreti görmüş. Babası kendisini bildi bileli kıza eziyet çektirmiş, özetleyebileceğim bu kadar detayına girersem sırdan çıkar. Kız şu anda psikoloji ilaçları alıyor, uyku ilacı alıyor gözüne benim gibi uyku girmediği ve kafasındaki sesi susturmak için, 2 defa intihar girişiminde bulunmuş benimde ergenlik zamanım öyle geçti zaten.
Cemre demirel izleyen tayfa bilir, Cemre demirel izleyen kimsenin psikolojisi yerinde değildir fakat ikimiz de ağır cemre demirel fanıyız.

Çok uzatıp sizin başınıza ağrıtmaya da gerek yok. Bu konuyu açmamın nedeni hislerimi tanımadığım insanlarla paylaşıp akıl almak. Sizin fikriniz ne bu konu hakkında?