Hani Mecnun Leyla’nın öldüğünü öğrendikten sonra bahçede ağlayarak kürekle çukur açmaya çabalarken “Baba beni göm buraya.” diye yalvarmıştı…

Hani Ezel yeniden Eyşan’ı gördüğünde dengesini kaybetmişti…

Hani Ramiz dayı, herkesi yenebilirim ama seni yenemiyorum deyip Selma’nın kapısında diz çökmüştü…

Hani Keje, Eşkıya’yı tekrar görene kadar 35 yıl tek kelime konuşmamıştı…

Hani Türkan Şoray İzzet Günay'a “Sevgi de yetmiyormuş, çok eskiden rastlaşacaktık.” demişti…

Hani Ecevit ölürken Ahu’ya “İşin garibi ne biliyor musun, hayatımda başıma gelen en güzel şey bu. Ölüyorum ve sen yanımdasın.” demişti...

Hani Savcı Esra, Behzat Komiser’e “Mutsuz olalım, ne var? Biz de mutsuz olalım. Ben seninle mutsuzluğa da varım.”
demişti…

Hani Bilal Ahu’ya “Ahu’m, sen anlamadın. Ben sana gelemem ki yaram var diye. Benim yaram sensin.” demişti…

Hani Eylül veda mektubunda Yavuz’a “Belki bir gün bir şiirin içinde rastlaşırız seninle.” demişti…

Böyle işte kalbi elinde atanlar kimseye yetemedi..