Forumda ki en spesifik konu başlıklarından birini attım sanırım;


Doğduğum günden beri hayata bakış açım hep dost merkezli oldu . Her zaman dostlarımı ön plana koydum onların iyiliği için kendimden ödün verdiğim zamanlar oldu bunun aptallıkla bir alakası da yoktu

Doğup büyüdüğüm yerde o kadar iğrenç şeyler yaşadım ki anne baba kavramından tamamen soğudum hiç aile sevgisi görmediğim içinde bana en ufak naiflikle yaklaşan insanı dostum sanıyordum 18-20li yaşlarda

o dönem hayatıma giren tüm kız arkadaşlarım da bu yönümü haddinden fazla kullandı anne ve aile sevgisi almadığım aşırı belli oluyordu koşulsuz şartsız bağlıyordum çünkü kız arkadaşlarıma gittikleri zamanda dünyam yıkılıyordu, eğitim hayatımda her zaman başarılıydım ama o kadar iğrenç bir aile hayatım vardı ki bu konunun detayına girsem muhtemelen yazdıklarımı okuyanlar hayatları boyunca bu mide bulantısıyla yaşar . kısacası içerinde bulunduğum aile hayatı nedeniyle kendimi biran önce kurtarmak için farklı işlere girmek istedim ve atılımlar yaptım

İzmir'e gittim yaşadığım yerden ayrılıp zaten anne babamın da pek umurunda değildi Hayatım boyunca hep söylerim sanki bir güç beni koruyor diye İzmir' de karşıma sayısız fırsat çıktı bunların bir çoğunu değerlendirdim bu sırada hatalarda yaptım , öyle bir yerden İzmir'e gelmiştim ki

Sokakta gördüğüm ortamlar dövmeli insanlar alkol ortamı beni aşırı cezbetmişti o dönem kazandığım tüm parayı yedim içtim batırdım battıktan sonra bir süre piyasadan uzak kaldım tekrardan piyasaya döndüğümde daha olgun ve oturaklı bir kafa yapısına kendimi sokmak için kenarda kalan biraz paramla psikoloğa gittim çok anlattım yaşadığım şeyleri vs kendimi toparladığımı düşündüğüm dönemlerde r10' la tanıştım buraya girdikten sonra da

Sayısız insanla ticaret yaptım ağzımın her zaman iyi laf yaptığını söyler çevremde ki insanlar ve sen çok kolay karşında ki insanı etkin altına alıp manipüle edebilirsin diyorlar bu özelliğimden mi bilinmez bazen insanlarla anlaşmazlıklar yaşadığımda oldu ama hiç birinde terk edip gitmedim hatam varsa da inatçı olup üzerine gittim

bu forumdan çok abi kardeş edindim hepsi de iyi ki var '' benimle gece sabahlara kadar oyun oynayan 30-40 yaşında adamlar tutun / 18-19 yaşında çocuklara kadar ben 25 yaşındayım ama kendimi

hiç 25 yaşında gibi hissedemiyorum anne ve babamın nasıl bir insan olduğunu kimseye anlatamıyorum çünkü yaşattıkları şeyleri bir kamera kaydı olmadan inanılması o kadar güç ve iğrenç ki


Bunları bu kadar sene sonra bugün yazmamın sebebi de şuydu, Yaşıma göre sayısız insanla oturup kalktım dinledim dinlediklerimi hafızamda yer ettim ama yine de halen daha doğru insanları bildiğim halde onlarla olmak yerine anlık zevklerin peşine gidiyorum işte sorumu bu yüzden soruyorum


Sizce ben ****** ve kolaya kaçan birisi miyim yoksa geçmişte yaşadıklarının etkisinden çıkamamış birsi miyim ?


Bu konu sadece bir özet niteliğinde tabi ki beni yakınen tanıyan ve sohbet eden forumdan veyahut forum dışından değer verdiğim insanlar fazlasına vakıf oldukları için okuduklarında şaşırmazlar