işimin esnek olmasi sayesinde çocuğumla cok fazla vakit gecirebiliyorum, onunla beraber pek cok okul arkadaslariyla da vakit geçirme fırsatım oldu. baba olmadan oncesinde de 7 yegenimle de epey vakit gecirdim.

kisacasi çocuklarla epey vakit gecirdim. şunu farkettim: cocuklarda inanilmaz bir merak ve sorgulama var ilkokul cagina kadar. kızım mesela bazen oyle sorular soruyor ki dogaya veya teknolojik aletlete iliskin hayret ediyorum. henüz 4 yasinda.

aslinda dogamiz geregi hepimiz boyleyiz, boyleydik... o kadar cocukla iletisim kurdum ve yagmur neden yagiyor, arabanin neden tekeri var, gunes neden uzakta, bu tus isigi nasil aciyor, senin çayın neden sicak ve seker atiyorsun vs. gibi cevresinde olup bitene, gorduklerine karsi cok ilginc sorular soruyorlar bu yaslarda.

ve bu cocuklar 6-7 yaslarindan sonra oyle bir firina giriyor ki (egitim ogretim hayati) cok yuksek orani tum bu merak ve sorgulama kabiliyetini korelterek çıkıyor.

disiplin, akademik bilgi, duzen vs elbette cok onemli ancak hepsinden daha onemlisi, kalkinmak ve ilerlemek adina ilk yapmamiz gereken sey merak edip sorgulamak degil midir? bilim de teknoloji de boyle gelismez mi? Zaten boyleyken neden cocuklarimizi, genclerimizi ezberci, kolayci, yap gecci, bu boyledir, oyleyse oyledirci yetistiriyoruz?