Dün bir yakınımız trafik kazası geçirdi ve şükür hiç bir şeyi yoktu. Geçmiş olsun diyen tüm arkadaşlarıma teşekkür ediyorum.
Ölmek üzerinde veya kurtarılamaz olduğum durumda organlarımın bağışlanması konusunda bir kaç belge doldurdum. Bu kararı aileme bırakmak istemedim.
Bazı Muhafazakâr aile dostlarım ve arkadaşlarıma söylediğimde kötü bir tepki aldım. Araştırdım ve dinimizce caiz olduğunu öğrendim.
Ben bu işin içinden çıkamadım. Etrafımda bu gibi bir düşünceye sahip olunmasınamı üzüleyim,
Yoksa hayat kurtarmanın Muhafazakârlığımı olur anlayamadım?
Toprakta çürüyeceğine bir insana hayat bulunmasını garipseyenlere mi şaşırayım. Gerçekten ne diyeceğimi bilemedim.
Bir dedede günah olum günah deyip koluma sıkıştı. Cahillikte son nokta...
Reel gerçekleri konuşalım. Aynı bedende reenkarnasyon ile geri döneceğini düşünmüyorsanız, önünüzde iki seçenek var.
1- toprağın altında böcekgillerin envai çeşidi, fare, yılan, kurtçuklar ve benzeri mahlukatların sabah öğle akşam yemeği olmak.
2 - bir can'a hayata tutunma fırsatı vermek.
Seçim sizin. Kararınız şimdiden hayırlı olsun.