Merhaba arkadaşlar kimseye konuşamadığımdan sizlere içimi dökmek istedim.

Son 15 ayını nişanlı geçirdiğim ve 1 ay sonra düğünüm olacak 5 senelik ilişkimi bitirmek zorunda kaldım. 5 sene içinde hem kız tarafından hem benim tarafımdan bir sürü arkadasımız evlendi çocukları oldu yuva kurdu ben bir türlü evlenemedim. Erkek tarafı olarak yalvarmama ragmen kız tarafının hep işi uzatması ailevi sorunlarını öne sürmeleri ve benim gereksiz aceleci davranmamı öne sürerek sürekli ertelenen bir evlenme sürecim oldu. Geçen sene kamuda işe girdim işe girer girmez nişan yaptık. İyi güzel işimi beğenmiyorlardı şimdi devletteydim kızlarını güvenle evlendirebilirler diye düşündüm. 2022 Şubatta nişanım olmuştu 2022 eylülde de evlenelim dedim hayır olmaz hazırlığımız var dediler kasım dedim hava soğuk dediler. 2023 Mayıs haziran gibi olabilir dediler. 10 hazirana aralık ayındayken gün aldım. Yıllık iznimi bile geçen sene ona göre ayarladım. Şimdide bize söylemeden kafana göre tarih almıssın dediler. Bu pahalılıkta da düğün istiyorlar yapmak istemiyorum kızınızı borç içinde bir evlilik sürecine sokmak istemiyorum borcsuz evlenelim para biriktirip ileride ev alırız dedim maalesef o konudada ikna edemedim. Borcu olanlar mutsuzmu oluyorlar diye bir geri dönüş yapıyorlar. 10 tane akraba göbek atıcak diye bana bu düğün olayı gereksiz müsriflik geliyor.

İş yeri annemlerin evine uzak diye hem hazırlık olsun diye Geçen sene ayrı eve çıktım. 2018 de bütün eşyalarımı almıştım sıfır daire kiraya cıktım eşyalarımı getirdim evi yatak odası hariç ( onuda alıcaktım biz alcaz dediler diye almadım) komple döşedim. Düğüne 1 ay kaldı ne yatak odası alalım diyen oldu ne baska ihtiyacın varmı diyen oldu. Ayrıca evden cıkarılıyorum maalesef ev sahibi oturcakmıs ( doğru yanlış bilmiyorum ) en aşa 8k-10k arası kira ödiycem kocaelinde oturuyorum. Nişanlım da bu sürecte bana destek olmadı ailesiyle konuşmadı konussada beni desteklemedi maalesef. Kendiside çalışmıyor. Çok bunaldım en son iftarda suratıma bakmadılar. Böyle bir aile yapısıyla ileride daha çok dert çekiceğimi düşündüğümden bende ayrılmak istediğimi dile getirip ayrıldım.

1 haftadır iş yeri hariç insan yüzü görmüyorum konuşmuyorum mutsuzum göğsüm hep yanıyor. Çok üzülüyorum biz hala birbirimizi severken örf adetler, saçma istekler, aile tripleri yüzünden sadece basit bir imza atıp mutlu olabilecekken hayallerimden vazgeçilmek durumunda bırakılıyorum.

34 olcam yakında insan geçen 5 seneye, mutsuz hayatına, mutlu olduğu anılara üzülüyor. Sabır herşeyin ilacıdır insallah iyi olucam bende. Arkadaslarım gibi mutlu huzurlu yuva kurucam nasipse. Hala çok seviyorum ama elden birşey gelmiyor. Zamanınızı aldım hakkınızı helal edin.

İyi geceler R10 ailesi.